Miejsca 11–50

1. 11

   Scythe

   spadek o 2 miejsc▼ 2

   „W tym roku chyba nic nowego do Scythe nie wyszło. Gra wiecznie żywa, z unikalnym pomysłem na świat, kusząca mechami, które sugerują zupełnie inną grę. Grę, która będzie ciekawa na każdym etapie rozwoju planszowego zainteresowania. Od początków, po odkrywanie, co tam jeszcze można zrobić, po gęste, krótkie (godzina 15 minut) partie, które wydawały się niemożliwe po pierwszym zagraniu.”

   — sir Acid
2. 12

   Star Wars: Rebelia

   spadek o 4 miejsc▼ 4

   „Asymetryczna strategia dla dwóch osób, o której napisano i powiedziano już chyba wszystko. Świetnie zaimplementowana fabuła starej trylogii wraz z jej alternatywnymi wersjami. A do tego świetny dodatek. Jak lubisz Gwiezdne Wojny i duże strategie – szczególnie te na dwie osoby, to jest to tytuł dla Ciebie.”

   — trx
3. 13

   Barrage

   awans o 3 miejsc▲ 3

   „O Barrage można napisać jedno – jest to gra o wodzie, ale jest tak sucha, że wiadro wody nie wystarczy, by się nawodnić po rozgrywce. Trudna, wymagająca i wredna – ale za to bardzo satysfakcjonująca. Bardzo polecam euroentuzjastom, którzy nie boją się bezpośredniej rywalizacji.”

   — trx
4. 14

   Gra o Tron: Gra Planszowa 2 ed.

   spadek o 2 miejsc▼ 2

   „Nie wyobrażam sobie Topki Wszech Czasów bez tego tytułu. Ta strategia może nie jest najwybitniejszą na świecie, ale jak żadna inna rozpala emocje. Zwycięzca może być tylko jeden, więc każdy sojusz dąży do zdrady. Pytanie tylko, kto szybciej osiągnie swoje cele. Mechanika została tak skrojona, aby gracze musieli współpracować, a nawet najsłabszy może stać się języczkiem u wagi. Jednocześnie sojusznicy mogą zmienić stronę praktycznie w ostatniej chwili. Drugie tyle co na planszy dzieje się nad stołem: dyskusje, negocjacje, analizy możliwych scenariuszy. Polecam każdemu, ale dystans zalecany.”

   — Molu
5. 15

   Wojna o Pierścień

   spadek o 8 miejsc▼ 8

   „Nie jedyna i nie ostatnia asymetryczna strategia dla dwojga. Coś lubimy grać w duże i ciężkie gry pojedynkowe. Szczególnie takie, które poza świetnymi rozwiązaniami mechanicznymi mają dużo klimatu – a tu jest go bardzo dużo. Odtwarzamy Trylogię Tolkienowską, przeprowadzamy epickie bitwy i próbujemy się przebić Drużyną Pierścienia do Góry Przeznaczenia. Miód. Zawsze chętnie zagram.”

   — trx
6. 16

   Hegemony

   awans o 9 miejsc▲ 9

   „Coś dla fanów ciężkich tytułów – gra w państwo. Rywalizacja pomiędzy rządem, robotnikami, klasą średnią i korporacjami. Najlepiej sprawdza się w pełnym składzie. Granie każdą z frakcji różni się diametralnie, a droga do zwycięstwa wiedzie przez kompromisy i układy. Każdy ciągnie kołderkę w swoją stronę, a jest ona krótka. Co z tego, że klasa robotnicza zyska miażdżącą przewagę i wymusza na rządzie zmiany, jeśli państwo staje się niewypłacalne? Korporacje mogą dokopać robotnikom i klasie średniej, ale kto będzie kupował ich dobra? Ten tytuł w bardzo zgrabny sposób pokazuje jak działa system, i choć zasady z początku wydają się skomplikowane, to myślę, że warto.”

   — Molu
7. 17

   Posiadłość Szaleństwa 2 ed.

   spadek o 4 miejsc▼ 4

   „Coś dla fanów horrorów spod pióra H.P. Lovecrafta i kooperacji. Jeżeli nie zrazi was konieczność korzystania z aplikacji, to jest to tytuł, którego musicie spróbować, bo jest zwyczajnie bardzo dobry. Co więcej – bez apki nie byłby tak dobry.”

   — trx
8. 18

   Era Innowacji

   awans o 9 miejsc▲ 9

   „Jeśli zamienić Terra Mystikę, to tylko na Erę Innowacji. Rozbudowany wcześniejszy pomysł. Z gruntu rzeczy to samo, ale jednak nie do końca. Różnorodność frakcji w zestawieniu z losowymi cechami specjalnymi, do tego nieskończona regrywalność. Losowość kończy się na setupie. Już w kolejnym kroku to gracze dzielą i rządzą. Rywalizacja o tereny, rozwój, dostęp do bonusów, punktów. Wyborna rozgrywka.”

   — Gekon
9. 19

   Chaos w Starym Świecie

   awans o 7 miejsc▲ 7

   „Jedna z perełek ze świata Warhammera, tym razem Fantasy. I tu z grubej rury: gracze wcielają się w bogów Chaosu i rywalizują ze sobą o dominację w Starym Świecie. Na mapie kontynentu rozmieszczają swoich kultystów i demony, które pozwalają im niszczyć przeciwników oraz dominować w regionach. Każdy z bogów ma też unikalne dodatkowe sposoby na punktowanie, a to zmusza do stosowania różnych strategii. Do tego wydarzenia, które modyfikują to co się dzieje na planszy oraz element losowy w bitwach sprawiają, że nie zawsze jest sprawiedliwie, ale zawsze jest emocjonująco.”

   — Molu
10. 20

    Zamki Burgundii

    awans o 8 miejsc▲ 8

    „Cokolwiek zrobisz, punkt zarobisz. Może nie dosłownie, ale ta abstrakcyjna gra w kości daje spore pole do kombinowania. Chyba najlepsza gra Stefana Felda, którą wypada znać. Dużo satysfakcji z rozgrywki, nawet jeśli nie wygracie. Samo szukanie optymalnych kombosów daje dużo satysfakcji. Z uwagi na kości może wydawać się losowa, ale nie dla starych wyjadaczy.”

    — Gekon
11. 21

    7 cudów świata: Pojedynek (N)

    —

    „Jest jedna gra dwuosobowa lepsza od wszystkich innych i jest to 7 Cudów Świata: Pojedynek. Dwuosobowy draft, rozbudowa miasta, budowa cudów, przeciąganie liny – jest to idealne połączenie prostoty zasad i głębi rozgrywki. Teraz prawie każda popularna gra ma wersję „duel”, ale królowa jest tylko jedna.”

    — Bart
12. 22

    Root

    awans o 10 miejsc▲ 10

    „Czy urocze, antropomorficzne zwierzątka mogą żyć w pokoju? Cole Wehrle odpowiada na to pytanie stanowczym „NIE”, dając nam złożoną, asymetryczną grę wojenną, w której frakcje aż chce się poznawać, a konflikty są szybkie i bezpardonowe. Dodatków wciąż przybywa, a z każdym kolejnym gra się robi tylko lepsza.”

    — Bart
13. 23

    Projekt Gaja

    spadek o 5 miejsc▼ 5

    „Czasami lubimy jak z uszu leci para, na czole skrapla się pot, a punkty zwycięstwa robią „brrr”. Projekt Gaja daje dokładnie te odczucia, a przy tym jest to gra potężnie regrywalna, a niektórzy nawet doszukują się w niej jakiegoś klimatu.”

    — Bart
14. 24

    Pax Pamir – 2 edycja

    awans o 10 miejsc▲ 10

    „Żadna gra szybciej nie przenosi do innego miejsca jak Pax Pamir. Ledwo człowiek rozłoży matę, dotknie jednego z pionów i już jest po uszy w afgańskich intrygach, rozważając wbicie noża w plecy Brytyjczykom czy inną zdradę. W skrócie – wielka gra o „Wielkiej Grze” i przy tym zupełnie unikatowa.”

    — Bart
15. 25

    Tzolk’in: Kalendarz Majów

    spadek o 1 miejsc▼ 1

    „Według kalendarza Majów świat miał się skończyć w 2012 roku. Prawdopodobnie tak się stało, żyjemy w symulacji, wystarczy odwiedzić kilka grupek w mediach społecznościowych paranoików o tym przekonanych. Zyskiem z tego całego zamieszania i medialnego napędzania strachu było z pewnością powstanie gry Tzolk’in: Kalendarz Majów, nietypowego worker placementu, w którym akcje wykonujemy zdejmując robotników z odjazdowego mechanizmu pięciu zazębiających się kół czasu. Pozyskujemy zasoby, dbamy o przychylność bogów i budujemy budynki, by wymakować punkty, nie zapominając o przykrym obowiązku karmienia robotników.”

    — suburbius
16. 26

    Pax Renaissance 2 ed.

    spadek o 7 miejsc▼ 7

    „Koniec średniowiecza. Etos rycerski ustępuje mamonie, machinacjom wielkich kupców i bankierów, których majątki stworzył wielki handel śródziemnomorski. Czterej wielcy dysponenci gotówki rozpoczynają rozgrywkę o dominację w Europie, tworząc i obalając królów, wywołując bunty, powstania chłopskie i wojny religijne czy wreszcie nasyłając na wybrzeża pirackich łupieżców. Niesłychanie trudna w zasadach, skomplikowana decyzyjnie, wymagająca, ale też ocierająca się o geniusz gra karciana z wielką mapą. /suburbius Reklama naszego sklepu. Reszta Topki poniżej.”

    — trx
17. 27

    Cywilizacja: Poprzez Wieki

    spadek o 7 miejsc▼ 7

    „Prawdziwa gra cywilizacyjna, która udała się w całości na kartach. Zaczynamy w starożytności, by przez poszczególne ery zbudować sobie tableau, generujące mnóstwo punktów kultury oraz siłę militarną, by ową kulturę odbierać innym graczom. Cywilizacja: Poprzez Wieki jest już grą wiekową, trudną w obsłudze, długą, może nawet za bardzo, ale to wciąż jest kawał planszówki, prawdziwy król wieczoru, angażujący w całości i dający poczucie nagrania.”

    — suburbius
18. 28

    Spirit Island (N)

    —

    „Turlanie kostką i wesołe zabijanie zombiaków? To nie tutaj. Poklepywanie się po pleckach? Nie bardzo. Spirit Island to kooperacyjny koszmarek i to w znaczeniu poziomu trudności. Fabularnie jesteśmy duchami i bronimy swojej nieskalanej cywilizacją zniszczenia wyspy przed złymi kolonizatorami. Tak więc planujemy wykorzystywać nasze moce, bronimy tubylców oraz próbujemy usunąć kolonizatorów oraz śmiecie, które nam Ci “turyści” nawozili. Jest to piekielnie trudne, a każdy duch ma swoje własne mocne i słabe strony. Dołóżmy do tego kilka dodatków i jest to bardzo wciągający, trudny oraz satysfakcjonujący koop z użyciem kart i strategii.”

    — suburbius
19. 29

    Food Chain Magnate

    awans o 7 miejsc▲ 7

    „Złośliwi twierdzą, że wynik rozgrywki jest znany po rozstawieniu na mapie pierwszych restauracji. Wyjątkowo brutalna gra, w której niszczymy ekonomię przeciwników, zarzucając ich kampaniami marketingowymi oraz produkcją pizzy i burgerów. Jeśli chcesz poczuć, jak kapitalizm i wolny rynek potrafi być bezwzględny, bez mrugnięcia okiem wyrzucać ludzi z pracy oraz poczuć frustrację, gdy twój misterny plan podboju lokalnego rynku restauracyjnego legnie w gruzach, bo przeciwnicy albo byli sprytniejsi, albo lepiej ustawili się do sytuacji rynkowej. FCM to ciężka decyzyjnie, wymagająca, ale satysfakcjonująca i nietypowa gra.”

    — suburbius
20. 30

    Star Wars: Imperium Atakuje

    spadek o 9 miejsc▼ 9

    „W tym roku mocno w dół, ale nadal utrzymuje się na liście. Gra ze świata Gwiezdnych Wojen opowiadająca alternatywne scenariusze, gdzie jeden z graczy steruje poczynaniami Imperium, a pozostali wcielają się w agentów Rebelii. Ci drudzy przebijają się przez kolejne lokacje by wykonać misje, a na drodze staje im imperialna armia. Gracze mają wpływ na rozwój kampanii, a pomiędzy misjami następuje progres obu stron. Wszystko to z udziałem świetnie wykonanych figurek.”

    — Molu
21. 31

    Mage Knight

    spadek o 9 miejsc▼ 9

    „Coraz słabiej, ale wciąż w czołówce. Magiczny Rycerz wciąż trzyma się w topce ze względu na, moim zdaniem, najlepsze doświadczenie gry solo, jakie można mieć. Coś jak namiastka komputerowego Disciples lub Herosów, ale wciąż mająca to “coś”, co powoduje, że ta gra jest inna. Skomplikowane zasady, których opanowanie trochę zajmie, wiekowość gry, a jednak wciąż do niej ciągnie.”

    — Piotr Frąk
22. 32

    Arcs (N)

    —

    „Nie minął nawet miesiąc od polskiej premiery a najnowszy hit Leder Games już ląduje na liście. Czy jest to gra dla każdego? Nie, ale jeśli lubisz kosmiczne starcia, dramatyczne zmiany sytuacji na planszy i napięcie przy każdym ruchu to może to być gra dla ciebie. Za rok będzie miała lepszy wynik.”

    — Bart
23. 33

    Nemesis

    spadek o 10 miejsc▼ 10

    „Ta gra klimatem stoi. Survival horror w kosmosie od razu kojarzy się z Obcym. I słusznie, ale to nie to uniwersum (wszystkie podobieństwa są zapewne przypadkowe). Szczególnym uczuciem darzę tytuły, w których można się wczuć, a w tym przypadku mechanika bardzo pomaga. Walczymy o przetrwanie wspólnie, ale każdy może mieć swoją agendę i zostawić resztę na pastwę losu, klasyka. Pozostawanie w grupie daje większe bezpieczeństwo, ale bez rozdzielenia się trudno realizować cele. Do tego figurki prezentują się bardzo dobrze, a w połączeniu z porządną szatą graficzną pozostałych komponentów potęgują cały efekt.”

    — Molu
24. 34

    Uczta dla Odyna (N)

    —

    „The Best of Uwe Rosenberg – mamy tutaj wszystko, z czego autor jest znany. Handel, podboje, żniwa i żywienie, pierdyliard akcji, dopięte charakterystycznym poliomino. Żywot wikinga w pigułce w jego raczej gospodarczym aspekcie. Epickie wydanie, epicka rozgrywka, mało przygody, sporo strategii i redukowania ujemnych punktów.”

    — Gekon
25. 35

    On Mars

    awans o 6 miejsc▲ 6

    „Coś w sobie ma ten Lacerda, że wciąż tworzy te wypasione, piękne i mega drogie euraski, a wy je kupujecie. Mimo, tego, że w tej cenie spokojnie można kupić 3-4 mniejsze, ale też zacne gry. Co prawda mechanicznie wszystko pięknie siedzi w temacie, jakość jest na najwyższym poziomie, więc wiemy za co płacimy… i dlaczego ta gra jest w naszej topce.”

    — trx
26. 36

    Gloomhaven

    awans o 2 miejsc▲ 2

    „OG. Może nie był to pierwszy RPG na planszy, ale to dzięki Gloomhaven wydanie sześciu stów na nową gierę już nie jest szaleństwem. System kart używanych do walki jest absolutnie genialny, a kontentu starczy na setki godzin gry. Gra ma swoje wady, ale ta przygoda jest warta poświęceń.  A dla niezdecydowanych polecam na start Szczęki Lwa.”

    — Bart
27. 37

    Eldritch Horror

    awans o 2 miejsc▲ 2

    „W świecie mitów Cthulhu postało już wiele gier, część z nich jest bardzo udana. Do tej grupy można zaliczyć Eldritch Horror. Pomimo rozegrania wielu gier zawsze chętnie siądę do tego tytułu, bo cóż lepszego można zrobić w sobotnie popołudnie niż z grupą przyjaciół powstrzymać jednego z Przedwiecznych przed realizacją jego nikczemnych planów? Ta gra nie wybacza błędów, choć konsekwencje złych decyzji mogą wydawać się mgliste lub odległe to w końcu się skumulują i uderzą. Gra trzyma w napięciu do samego końca, bo wygrana najczęściej jest „na styk”.”

    — Molu
28. 38

    Anachrony

    spadek o 7 miejsc▼ 7

    „Wskażcie drugą grę, w której możemy pożyczyć surowce sami od siebie – z przyszłości, a potem trzeba pamiętać, żeby w przyszłości, która nadejdzie wysłać… albo nie i spowodować paradoks. Czekam. Poza takimi kwiatkami mamy egzoszkielety, dziwny świat i nieukninioną zagładę. Ryje banię mechanicznie, w każdej linii czasowej.”

    — sir Acid
29. 39

    Robinson Crusoe: Przygoda na Przeklętej Wyspie

    spadek o 10 miejsc▼ 10

    „Gra przez którą zacząłem pisać o planszówkach i przez którą wsiąkłem w te hobby. Pierwsza, w którą zagrałem ponad 50 partii. Do dziś niewiele jest gier, które udają się przebić ten próg – głównie przez brak czasu i pogoń za nowościami. A szkoda. Klimatyczna euro kooperacja, w której może cię zabić koza. I dla mnie się to podoba.”

    — trx
30. 40

    John Company 2 ed.

    awans o 10 miejsc▲ 10

    „Jak wielokrotnie pisałem – jest to gra o pracy w korporacji. Pierwszej korporacji na świecie. Która miała pełną swobodę militarną w stosunku do hinduskiej – lokalnej ludności… Mowa oczywiście o Wschodnioindyjskiej Brytyjskiej Kompanii Handlowej… i nie wstawiajcie za dużo okien. Jak ja się dobrze bawię przy tej grze.”

    — trx
31. 41

    Twilight Struggle: Zimna Wojna

    spadek o 8 miejsc▼ 8

    „Dla miłośników tematyki zimnowojennej mus; mimo tego, że nie cierpię karcianek (no ok, tutaj jest jeszcze mapa i żetony), to jest to gra, w którą zawsze chętnie pogram. Ma swoje wymagania, raczej nie nadaje się do grania byle jak – zaplanujcie sobie spokojny skupiony wieczór, bo skupienie jest ważne. Bonusowo nauczycie się czegoś z historii… albo ją zmienicie.”

    — sir Acid
32. 42

    Ark Nova

    awans o 5 miejsc▲ 5

    „Na BGG numer 3, u nas 42 – kto ma rację? Oczywiście my. Nie oznacza to jednak, że nie lubimy tego ZOO Tycoona na planszy, wręcz przeciwnie, jak na eurasa to dobry wynik, osiągnięty dzięki naprawdę sprytnemu miksowi mechanik. No i w mało której grze rozgromieni przeciwnicy kończą z punktami na minusie.Tylko warto zawczasu przygotować kanapę do spania.”

    — Bart
33. 43

    Agricola

    awans o 5 miejsc▲ 5

    „Staruszka załapała się jeszcze na naszą topkę – to musi coś znaczyć. Dla niektórych żmudna i siermiężna, dla innych bardzo wymagająca i ciekawa. Faktycznie można zmęczyć się niemal fizycznie po długiej i intensywnej partii, ale trzeba przyznać, że ma to swoje klimatyczne nawiązania, jako że wcielamy się w rodziny prowadzące gospodarstwa rolne w XVII wieku. W pocie czoła trzeba było zapracować na każdy kawałek chleba, czy innego warzywa. Tytuł ważny, ale obecnie raczej dla koneserów.”

    — Gekon
34. 44

    Nucleum (N)

    —

    „Pierwsza nowość na naszej liście. Miłośnicy Brassa i Barrage’a będę czuli się jak ryba w wodzie. Wcielamy się w przemysłowców, budujemy infrastrukturę połączeń, rozwijamy fabryki, zasilamy energią. Świetny system zagrywania płytek akcji w zestawieniu z głębią strategii, czyni tytuł bardzo interesującym.”

    — Gekon
35. 45

    Klany Kaledonii

    spadek o 10 miejsc▼ 10

    „Pomysł głównej mechaniki Terry Mystiki został wykorzystany w kilku naprawdę dobrych grach. Jedną z nich są Klany Kaledonii, w której prócz rozbudowy na mapie naszej produkcji rolnej i przetwórstwa tak, by utrudnić to przeciwnikom, wykonujemy kontrakty, których wartość punktową możemy regulować liczbą pozyskanych dóbr oraz manipulujemy cenami towarów na rynku. Bardzo satysfakcjonująca i mięsista gra z silnie zaznaczonym wątkiem ekonomicznym.”

    — suburbius
36. 46

    ISS Vanguard

    awans o 3 miejsc▲ 3

    „Awaken Realms, czyli ciężkie pudło i milion różnych rzeczy w nim schowanych. Na przykład… segregator, w którym zapisujemy postępy i robimy inne rzeczy. Kosmiczna przygoda, w której wcielimy się w całe sekcje załogi a nie w pojedyncze postaci. Świetna kampania, dobre pomysły, zwiedzanie innych światów i podążanie za zagadką, która może mieć potężne znaczenie dla naszego gatunku.”

    — sir Acid
37. 47

    Aeon’s End

    spadek o 10 miejsc▼ 10

    „Aeon’s End wciąż uważam za najlepszą grę kooperacyjną dla par. Dość przystępne zasady, mocna kooperacja i bardzo przyjemny gameplay. Jednak mocno spadła w zestawieniu i nie bez powodu. Uniwersum trochę traci ze względu na swój przesyt. Kilka samodzielnych podstawek, multum dodatków. Gra legacy. Cholera co więcej wymyślą. I nie mówię, że gra jest zła, ale czuję, że cierpi ona na syndrom złośliwego tasiemca. Gra dojrzewa, tak, ale osobiście uważam, że jest to właściwy moment, aby w końcu wziąć kartę STOP i pójść w nowym, świeżym kierunku.”

    — Piotr Frąk
38. 48

    Inis

    spadek o 6 miejsc▼ 6

    „Niezmiennie jedna z moich ulubionych gier z gatunku kontroli terenu, która w gruncie rzeczy o tym nie jest. Inis jest grą mocno wyróżniającą się: elementy budowy mapy mają unikalny kształt, draft kart innowacyjny, w kółko gramy niemal tymi samymi kartami. Tak, zajmujemy terytorium, kontrolujemy je militarnie i religijnie, walka jest absolutnie inna, a tak naprawdę wygrywa ten, kto jest najsprytniejszy, bo Inis jest w gruncie rzeczy grą na przechytrzenie. Zagram zawsze i wszędzie, nawet z dodatkiem i w pięciu graczy (co potrafi niemiłosiernie przedłużyć rozgrywkę)”

    — suburbius
39. 49

    Age of Steam

    spadek o 5 miejsc▼ 5

    „Tradycyjnie zacznę od: gra wygląda jak prototyp, ale ma to sens, jak już zagracie. Serio. Staroszkolna gra, która dalej łoi skórę i wymaga ostrego pilnowania się – znamy przypadki, gdy ktoś odpadał w drugiej rundzie. Brak downtime’u – jeżeli nie obserwujesz uważnie swoich przeciwników podczas ich tur – przegrasz.”

    — sir Acid
40. 50

    Clash of Cultures: Monumentalna Edycja Polska

    spadek o 4 miejsc▼ 4

    „Jedna z fajniejszych cywilizacyjnych gier planszowych, które zostały wydane, a w dodatku świetny 4X. Czuć trochę naftaliny, głównie w bitwach, bo jest losowo i to bardzo, ale jednak to chyba jedyna gra, w której chociaż trochę czujemy, że rozwijamy cywilizację… czy tam kilka miast…”

    — trx